Kort nadat ik mijn Omeo kreeg, verhuisde ik naar het heuvelachtige Zuid Limburg. Voor veel mensen is dat een prachtig wandelgebied. Voor mij werd het dankzij de Omeo weer een gebied waarin ik vrij kon bewegen.

Samen met mijn fietsvrienden maak ik regelmatig tochten door de Limburgse heuvels. Steile hellingen, onverharde paden en grindwegen vormen geen obstakel meer. De Sint Pietersberg, natuurgebieden langs de Maas en zelfs routes met losse stenen die vroeger onmogelijk leken, werden ineens onderdeel van mijn dagelijkse vrijheid.

Soms voelt het alsof ik ski door het landschap. De combinatie van snelheid, balans en controle geeft een gevoel dat ik jarenlang heb gemist. Het mooiste is misschien nog wel dat ik weer gewoon mee kan. Niet achterblijven, maar onderdeel zijn van het avontuur.